By strovoliotis on June 09, 2011

Γλαύκος Χατζηπέτρου: «ἀποθανέτω ψυχή μου μετά τῶν ἀλλοφύλων» (1)


Πρωί – πρωί με τη δροσούλα, και ακούω την Πόλα Σπόντα να ανασκοπεί τις εφημερίδες. «Διετές πάγωμα μισθών στο δημόσιο τομέα» λέει η πρώτη είδηση του Φιλελευθέρου.

Όπα! Να και μια ευχάριστη είδηση, σκέφτομαι. Κατάλαβε επί τέλους η πλεον ευνοημένη τάξη Κυπρίων πως δεν μπορεί η κοινωνία να συνεχίσει να τους συντηρεί, και συμμορφώθηκαν με τη λογική.

Λίγο αργότερα όμως γκρεμίστηκαν τα όνειρα. Ένας Γλαύκος Χατζηπέτρου με ύφος μάνας που της κλέβουν οι πειρατές το μοναχοπαίδι, δήλωνε εμφαντικά: «ούτε συμφωνήσαμε, ούτε θα συμφωνήσουμε σε τέτοιο πράγμα.»

Ο κ. Χατζηπέτρου επικαλείται τις συμβάσεις που έχει. Σωστά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι καλύπτονται από συμβάσεις και συμφωνίες. Τις οποίες έκαναν με τον εργοδότη τους που είναι το σύνολο του πληθυσμού μέσω της εκάστοτε εκλελεγμένης κυβέρνησης. Τα νέα είναι άσχημα κύριε Χατζηπέτρου: τα έσοδα του εργοδότη σου δεν δύνανται πλεον να καλύπτουν τις γεωμετρικά αυξανόμενες δαπάνες συντήρησης των ευνοουμένων σου.

Υπάρχουν μόνο τρεις λύσεις για να συνεχίσετε να τα παίρνετε:

  1. Να αναγκάσουμε τους ιδιώτες να δουλεύουν πιο σκληρά, να κόψουν βασικά το λαιμό τους, να δώσουν αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης στην οικονομία, που θα αποφέρουν στο κράτος αυξημένα έσοδα για να συνεχίσει η συντήρηση σας. Λίγο χλωμό το βλέπω αυτό – ο ιδιωτικός τομέας, και λόγω του πολύ ακριβού κράτους που έχουμε, είναι λίγο πολύ τταππωμένος.

  1. Να δανειστεί το κράτος με επιτόκια πάνω από 7% (και ταχέως αυξανόμενα) για να σας πληρώνει. Αυτό φυσικά, όπως αντιλαμβάνεται και πρωτοετής φοιτητής οικονομικών, θα φέρει την πλήρη κατάρρευση της οικονομίας της Κύπρου, ίσως εντός εβδομάδων. Δεν σας ενδιαφέρει, έννεν;

  1. Όταν συμβεί όμως αυτό, και αναγκαστεί η κυβέρνηση να αναστείλει τις πληρωμές, ίσως αντιληφθείτε τη σημασία της Κυπριακής παροιμίας: «όποιος θέλει τα πολλά, χάννει τζιαι τα λλία.» Γιατί όταν καταρρεύσουμε, οι μισθοί δεν θα μείνουν απλώς παγωμένοι. Θα υποστούν δρακόντιες μειώσεις.

Ο κ. Χατζηπέτρου φυσικά βρίσκει πρόσφορο έδαφος να συμπεριφέρεται με αυτό τον καταστροφικά τρόπο, αφού του επιτρέπει η κυβέρνηση. Η άνευρη κυβέρνηση που δεν αντιλαμβάνεται πως η ΠΑΣΥΔΥ είναι μια μειοψηφία, που λειτουργεί σε βάρος του συνόλου της κοινωνίας, την οποία υποτίθεται εκπροσωπούν οι κυβερνώντες. Η παθητική μας κυβέρνηση, στο όριο της ανευθυνότητας, που δεν ξεκαθαρίζει στην ΠΑΣΥΔΥ πως οι επιλογές είναι απλώς και αποκλειστικά οι τρεις πιο πάνω.

Δεν υπάρχει άλλο σχέδιο.

Βρίσκει ακόμα πρόσφορο έδαφος να κάνει παιγνίδι όταν χρησιμοποιεί επιχειρήματα που δεν έχουν απολύτως καμιά σχέση με το θέμα: να κυνηγήσετε τους φοροφυγάδες λέει. Μα, κύριε Χατζηπέτρου μου, η κυβέρνηση, η *όποια* κυβέρνηση έχει καθήκον να κυνηγά όσους παρανομούν, είτε έχουμε δημοσιονομικό έλλειμμα, είτε πλεόνασμα. Τι σχέση έχει αυτό με την θεμελιώδη αδυναμία να συντηρήσει το κράτος μας την δημόσια του υπηρεσία; Γιατί ακόμα και αν τα παραφουσκωμένα και παραπλανητικά νούμερα που κατά καιρούς επικαλείσθε ότι «φοροδιαφεύγουν», αληθεύουν, και καταφέρει η κυβέρνηση να τα εισπράξει όλα, θα λύσουμε το πρόβλημα για μερικά χρονάκια, και μετά πάλι τα ίδια. Η ουσία του προβλήματος είναι αυτή: η κυβέρνηση *δεν* μπορεί πλεον να συντηρεί μια δημόσια υπηρεσία με συνεχώς αυξανόμενο κόστος.

Οφείλω να σχολιάσω και κάτι τελευταίο: η αλαζονεία και ανευθυνότητα του ανδρός ξεπερνά κάθε όριο: η αναλογιστική μελέτη λέει, πάει 70 χρόνια μπροστά, τι μας νοιάζει εμάς αν παττίσουν τότε!

Μπράβο μεγάλε δημόσιε άνδρα! Δεν ξέρω αν έχει οικογένεια ο κ. Χατζηπέτρου, αλλά μια τέτοια δήλωση θα μπορούσε να ερχόταν μόνο από ένα γέρο Σκρουτζ που δεν έχει κανέναν να νοιαστεί πίσω του. Για τους εργαζόμενους τώρα, για τα παιδιά και εγγόνια μας, για αυτή και τις επόμενες γενιές, το καμπανάκι χτυπά τώρα.

Και τώρα πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.

Γιατί εν πάση περιπτώσει, χωρίς μέτρα, το πάττισμα είναι νομοτέλεια, και δε θα έρθει σε 70 χρόνια. Είναι πιθανότερο να έρθει πριν να τελειώσει η παρούσα θητεία του μεγάλου συντεχνιακού ηγέτη.

(1). Παλαιά Διαθήκη, Κριταί, κεφ. ΙΣΤ.

Κατά το slang.gr: «Όταν ο Σαμψών γκρέμιζε με τη ουρανομήκη ιαχή «Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» τις κολόνες του ναού όπου τον είχαν δεμένο, παίρνοντας έτσι μαζί του και πολλούς από τους εχθρούς του, δεν φανταζόταν ότι 3,500 χρόνια μετά η ατάκα του, ελαφρώς παραλλαγμένη, θα γινόταν λήμμα στο ζλαγκ.τζουρου.

Επί της ουσίας, το λήμμα αναφέρεται σε καταστάσεις όπου κάποιος με πολύ χαμηλό λέβελ αλτρουισμού, που έχει πάθει και έχει καεί η γούνα του, επιδιώκει λόγω χαιρεκακίας και κομπλεξισμού να υποστούν τα ίδια μ' αυτόν και οι γύρω του και για να πετύχει τον καταχθόνιο σκοπό του δεν διστάζει να βάζει σε τρίτους φιτιλιές ή να προδώσει μυστικά. Με άλλα λόγια, όποια - κομπλεξική - αλεπού έχει κομμένη την ουρά της, θέλει να κοπεί και η ουρά των αλλονώνε αλεπούδωνε.»

1 comment:

  1. An excellent post. Pasidy is truly in a world of its own...

    ReplyDelete